donderdag 21 september 2017

Ah liefjes toch..


Ach liefjes toch, nu open ik mijn blog, ik kijk er eigenlijk
zelf nooit op, tussendoor het maken van mijn berichten en
oooh, jee, ach, nou toch, wat veel reacties, ook via de mail
en Instagram, echt ongelofelijk zo veel en Zo Lief!
Als ik een beetje zit te typen achter of voor mijn tafeltje,
het is maar hoe je het bekijkt, heb ik vaak helemaal geen idee,
wie dit bericht zal lezen, waar het terecht komt of zelfs
welke impact het heeft op iemand..
(en aan de reacties te lezen komt het best aan, allemaal :-)
In het Duits heb je daar een mooie uitdrukking voor;
ins blaue hinein, ik blog zomaar de blauwe hemel in,
zonder plan, bijzondere bedoeling, behalve dat ik het 
leuk vind om te doen, dat ik er plezier in heb..
Ik heb er de laatste dagen over nagedacht en het zou
eigenlijk gek zijn als ik mezelf (en misschien zelfs jullie ook)
af zou nemen omdat anderen een ander pad kiezen.
Het is natuurlijk een klassieke val; jezelf afmeten aan 
anderen en dan denken dat je niet voldoet, dat het
allemaal wat magertjes afsteekt, je kan het ook gewoon
tot je nemen en denken; dat is allemaal prachtig, werkelijk,
maar ik doe het gewoon op mijn manier, wat 
uiteindelijk ook de enige weg is die je kan gaan..

Dus zolang ik nog steeds het plezier kan vinden en
hervinden als ik weer even verdwaald ben, misschien 
is het helemaal niet zo erg om af en toe verdwalen,
wie weet waar je terecht komt, zal ik blijven bloggen.
(het zou wel fijn zijn als er bordjes zouden staan
bij al die dagelijkse valkuilen met een grote pijl;
pas op, niet in vallen, dat deed je al vele malen..)

Ik was ook niet vast voornemens te stoppen, ik wist het
gewoon niet zo goed meer, maar ik ben door alle 
lieve reacties hier weer mijn eigen pad op gedragen,
echt waar, zo hartverwarmend fijn.
En als ik het weer eens niet weet, dat gaat vast gebeuren,
het hoort nogal bij mij, zal ik alles nog eens teruglezen.

Enne, Liefjes, dank je wel
ik wens je een hele mooie dag
-X-

dinsdag 19 september 2017

Afgehaakt..


Toen ik begon met bloggen, alweer jaren geleden
begon ik ook andere blogs te lezen, daarvoor wist ik niet
van het bestaan af, en ik had daar veel plezier in.
Gewoon even buurten en kijken wat een ieder aan het doen
was, wat ze gemaakt hadden of wat dan ook..
Ik weet niet precies meer wanneer maar ergens is 
 het hele blog- en social media landschap veranderd.
(in ieder geval voor mijn gevoel)
Ik geloof dat ik nog één van de weinigen ben wiens blog niet
mee veranderd is, veel blogs zijn  professioneel
uitziende perfecte pagina's geworden en hoewel niet altijd 
duidelijk zie je regelmatig berichten die gesponsord
zijn door grote bedrijven of soms ook betaald.
Begrijp me goed, het is absoluut geen kritiek, helemaal niet,
een ieder moet dit echt voor zich weten, dat zijn 
keuzes waar ik niet over ga (stel je voor :-)
maar ik voel me niet meer zo thuis in dit hele gebeuren.
Laatst las ik ergens; I am getting too old for this shit, haha
misschien is dat wel zo, ik begrijp er soms niets meer van,
alle zelfbenoemde infuencers, entrepreneurs, wat bedoelen
ze daar toch allemaal mee, voor mijn idee schrijf ik 
regelmatig verhaaltjes op internet en dat is het eigenlijk..
Ik kan niet ontkennen, dat het toch invloed op me heeft,
ik vraag me de laatste tijd regelmatig af of het allemaal 
nog wel de moeite waard van het vermelden is, ik 
maak niet zoveel mee, ik heb geen groots en meeslepend 
leven (ik lees het woord 'episch' ook ineens nogal vaak)
geen bijzondere inrichting of grote cadeaus te geven..
(ik heb hier nog een hele mand met dingetjes liggen 
van give aways, voor mensen die nooit hun adres mailden
als ze het gewonnen hadden, dat scheelt mij in verzendkosten,
en moeite, maar jammer vind ik het wel)

Kortom, ik merk dat ik zo langzamerhand een beetje
aan het afhaken ben en ik weet best dat je ten alle tijden
gewoon je eigen pad moet gaan en dat probeer ik ook,
maar soms verdwaal ik een beetje in het hele social media 
gebeuren en weet ik niet of ik mijn pad nog wel kan vinden..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 18 september 2017

Alles wat je bezit..


Vorige week nam ik mij voor om eens lekker te gaan
rommelmarkten, en nee dat is natuurlijk geen werkwoord,
maar je begrijpt vast wel wat ik bedoel.
Er zijn niet zo vaak leuke markten hier, oh wat mis ik
de Zeeuwse rommelmarkten rondom de kerk in de dorpen..
Omdat ik dacht dat het leuk was om ook wat oude dingetjes,
of veel hipper om te zeggen, vintage, te verkopen in 
de webwinkel en ik wel zo ongeveer door mijn eigen voorraad
spullen-die-weg-kunnen heen ben, het huis wordt steeds leger,
ga ik regelmatig op zoek naar leuke dingen.
Niet dat ik veel vind hoor, de kringloopwinkels hier in Noord,
hebben niet helemaal het juiste aanbod, en als ik iets zie,
is het zo duur dat er niets meer bovenop de prijs kan.
Eén keer per maand heb je hier de IJ hallen markt, 
echt heel leuk qua sfeer, maar voornamelijk kleren,
toch nam ik me voor die is helemaal uit te pluizen 
dit weekend, maar op zaterdag regende het dat het 
goot, waar komt al die regen toch vandaan?
(het enige juiste antwoord is natuurlijk uit de lucht ;-)


Niet getreurd, in de middag was er nog een marktje 
in het park, hier tegenover, aan de de andere kant
van het kanaal, misschien zou ik daar iets vinden..
Ik dacht, ik lees nog even wat op bed en dan ga ik daar
heen, maar oh ik viel in slaap en werd 5 uur later wakker,
dat was natuurlijk helemaal niet de bedoeling en ik 
was zomaar een halve dag kwijt..
Zondag ging ik alsnog naar de IJ hallen, ik was er nog maar
net toen ik gebeld werd door de vriendin van mijn zoon,
ze was in Nederland en wilde wel even mee rommelmarkten.
Dat was zo gezellig dat ik niet meer echt toe kwam 
aan goed zoeken en zo was mijn hele 'marktweekend'
zomaar voorbij zonder dat ik iets vond (ja, een trui)
Nu ja, er staan nog wat leuke dingen in de webshop en
misschien moet ik nog eens door mijn spullen heen,
er is vast nog wel iets wat weg kan..
Ooit las ik eens ergens; alles wat je bezit is onderweg
naar anderen en zo is het maar net, denk je niet?

Ik wens je een fijne maandag
-X-

vrijdag 15 september 2017

Borduren


Voor mijn boek Lov-ing Wool maakte ik van vervilte 
truien kussens, nu ik dat zo schrijf, lijkt het alweer 
zo lang geleden dat ik dat boek maakte.
(ik verkocht de laatste twee die ik nog op voorraad heb
van de week in de webshop, ik ga geen boeken meer
bij bestellen, ik wil dat hoofdstuk graag sluiten :-)
Ik bedacht me dat dat misschien, ik heb het nu over
de kussens, misschien ook wel leuk zou zijn om te verkopen.
Omdat ik geen geschikte truien kon vinden om te 
vervilten kocht ik een paar oude dekens.


Vervolgens deed ik die in de wasmachine, ik heb sinds
een tijdje een nieuwe wasmachine, dat is misschien 
niet zo heel bijzonder ware het niet dat dit de allereerste
nieuwe wasmachine, zo recht uit de winkel, is die ik bezit.
Ik had altijd hele oude, die wel van soort van de was deden,
maar deze, oh, zo fijn, en zo droog als de als er al uitkomt,
ik was gewend aan nauwelijks gecentrifugeerde was..
Nu ja, op die heerlijke frisse stukken deken, borduurde ik,
gewoon zomaar ergens beginnen en dan maar zien
wat het wordt en of het er leuk uit ziet..
Dat ging zo lekker, dat ik er inmiddels al een paar
maakte, het is heel veel werk maar heel fijn om te doen.


Ik vond het nogal spannend om er eentje in de webwinkel
te zetten, maar tot mijn verbazing was hij binnen 
10 minuten verkocht, ook de volgende  twee waren echt
zo weg, zo ontzettend leuk als je werk gewaardeerd wordt.
Wel kreeg ik hier en daar het commentaar dat 'men' ze wel
leuk vond maar veel te duur..waarop ik toch maar eens 
uitgelegd heb, hoewel ik vind dat ik er voor mag vragen
wat ik wil, je hoeft ze niet te kopen, hoe de prijs tot stand komt.
(een kussen kost rond de 40 euro, daar gaat 21% BTW af, 
minimaal 10 euro materiaal en dan nog de kosten van de
doos etc, al met al hou ik zo'n 18 euro aan over, en dat voor
een uur of 10 werk, vind ik zelf best meevallen :-)
Wat veel belangrijker is dat ik er veel plezier in heb, en dat
mensen er heel blij mee zijn als ze ze ontvangen hebben..

Gisteren maakte ik er weer eentje af, een roze deze keer,
en goede kans dat ik vanavond begin aan de volgende,
ik zit blijkbaar in de 'ik-borduur-maar-wat-kussen-periode'

Ik wens je een heel goed weekend en oh, misschien 
moeten we een zonnendansje doen met z'n allen,
want ik geloof het nu wel met die regen, jij?

-X-

woensdag 13 september 2017

Vissen



Vanuit mijn raam kijk ik naar een kanaal, dat is 
werkelijk een prachtig uitzicht, zeker gezien het feit,
dat ik in de grote stad woon, ik kijk dan ook vaak naar buiten.
Er gebeurd van alles, mensen laten honden uit, kinderen
zwemmen er als het mooi weer is, er varen boten voorbij
en er zitten regelmatig mensen te vissen.
Meestal werp ik zomaar een blik, maar soms zie ik iets
wat echt mijn aandacht trekt, zoals dit mannetje.
Hij zat hier recht oor het huis, op een wiebelig stoeltje,
maar wat vooral op viel is dat hij de hele tijd zo krom
gebogen zat, alsof hij de vissen uit het water wou kijken.
Hij zat daar zo uren lang en ik geloof niet dat hij één visje
gevangen heeft, ik had het gewoon een beetje met hem te doen.


Uiteindelijk besloot ik om even bij het mannetje
te gaan kijken en te vragen of hij wel in orde was,
was het stoeltje leeg, ik zag hem echt nergens meer..
Wat ik wel zag was dat er heel veel vissen langs zwommen ;-)
net nu het mannetje in geen velden of wegen te bekennen was,
en er misschien eentje had kunnen vangen of misschien zelfs
uit het water had kunnen kijken..
Even vreesde ik dat het mannetje zo in het water was gekukeld
nadat hij iets te ver voorover was gebogen, maar toen kwam
hij aan lopen, keek een tijdje naar het water, maar de vissen
waren verder gezwommen, en hij pakte zijn hengel,
zijn stoeltje en verdween uit mijn zicht..
Ja, het is een prachtige plek hier, aan mijn bureau voor
het raam, er gebeurt hier van alles..

Fijne dag,
-X-

dinsdag 12 september 2017

De tijd er tussen


Regelmatig kom ik op de Social media de quote;
If life gives you lemons, make lemonade, tegen.
Dat klinkt natuurlijk geweldig, dat je alles wat niet leuk
is, zomaar in iets fijns zou kunnen veranderen, iets wat
zuur is, zoet zou kunnen maken..
Soms gebeuren er dingen, zeker de onverwachte (oh wat 
heb ik een hekel aan onverwachte dingen, maar je kan niet
constant gewapend zijn) waar je niet zomaar limonade
van kan maken, dat zijn en blijven gewoon citroenen.
Van de mindfull lessen heb ik geleerd om alle gedachten
en emoties die daarbij komen kijken uit te laten razen,
er juist even voor te gaan zitten en te kijken wat er gebeurd.
Ik moet zeggen dat mij dat erg helpt, het blijkt dat de 
storm uiteindelijk altijd weer gaat liggen, hoewel de
citroenen even zuur blijven als ze waren..
De laatste tijd heb ik zo vele citroenen weggewerkt,
soms hele grote soms een klein dagelijks citroentje,
toch zou ik zeggen als iemand zou vragen, 
hoe gaat het nu met je, goed.
Er zijn wat citroenen op mijn pad, die ik moet verwerken
maar in de tijd daar tussen ben ik een tevreden mens :-)


Oh ja, ondanks het feit dat de printer weggebracht is
ter reparatie (citroentje) is mijn webwinkel gewoon open,
niet alle prints zijn op voorraad maar er zijn er nog wel wat.
Er staan nog vele andere dingen in, zo haakte ik veel nieuwe
wantjes, die we binnenkort echt nodig hebben, zo te voelen
duiken we zo koudere tijden in (ik heb sokken gevonden!)
Oh ja 2, ik krijg bij mijn reacties steeds allerlei rare
berichten in een schrift wat ik niet kan lezen, er staan ook
links in, klik daar alsjeblieft niet, ik markeer ze steeds
als spam en verwijder ze, maar ik kan niet 
de hele dag op mijn blog kijken..
Als het zo doorgaat zal ik de reacties pas kunnen publiceren
na mijn toestemming, heel vervelend, maar het is 
niet anders, ik kijk het nog even aan..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 11 september 2017

Maandag (weer)


En aah, de herfst is nu toch echt begonnen, vorige week
heeft het hier zoveel geregend dat het grondwater in 
de keuken naar boven kwam, het huisje is gebouwd op een
dijk en ik denk dat die verzadigd was, ook de dijk had 
genoeg van de regen, net als ik eigenlijk, haha.
Ik hou best van de herfst maar ik zie wel een beetje op 
tegen de eindeloze sombere koude dagen die voor ons liggen.
Ik probeer elk jaar om zo lang mogelijk nog geen sokken
te dragen, ik heb een hekel aan sokken, en op het moment
dat mijn voeten toch te koud worden en ik ze aan doe,
geef ik me pas echt over aan de komende koude seizoenen..
Deze gedroogde blaadjes vond ik overigens in een bloemen-
persje wat ik ooit kocht bij de kringloopwinkel,
echt een klein cadeautje wat er in zat.


Over kleine cadeautjes gesproken, kijk, dat is nog eens
een mooie toevallig bruggetje, soms lopen de dingen
zomaar mooi in elkaar over, het was inderdaad een
naaldenmapje, hoewel zonder al te veel naalden.
Ik moet zeggen dat jullie veel beter zijn in raden dan
ik het ben, want ik zag geen verband tussen het mannetje
en de naalden, maar vooruit.
Ik wil graag een setje kaarten sturen naar Wil Donkers 
sturen, zij had het het eerst gezien, als je mij je adres
wil mailen, dan stuur ik ze naar je op..
Nog zo'n bruggetje; over kaarten gesproken, gisteren
hield mijn super printer er mee op, wat een mij een
heel andere zondag bracht dan verwacht.
Na 4 uur handleidingen lezen, dingen proberen, 
en ga zo maar voort, deed hij het nog niet, wat heel
vervelend is omdat ik nu een aantal dingen niet kan leveren..
Vandaag maar eens verder naar oplossingen zoeken,
en misschien moet ik ook twee passende sokken bij
elkaar gaan zoeken want ik heb nu al koude voeten.
Allemaal heeft het iets te maken met het mee bewegen
met de dingen die op je pad komen, hoe lastig soms ook.

Ik wens je een mooie maandag
-X-

donderdag 7 september 2017

Guess what..


Van de zomer was mijn broer met zijn vrouw en
mijn nichtje Sophia naar Amerika, ze waren 3 weken weg
en ondertussen pasten wij op hun huis, wat nogal makkelijk
was omdat wij de buren zijn :-)
Ook gaven wij de vissen eten, zorgden we voor de kat,
die elke dag even een praatje kwam maken, of beter gezegd;
ik maakte een praatje tegen de kat en gaf hem wat lekkers.
P. leerde de ietwat schuwe kippen uit zijn hand eten
en elke dag deed hij verslag van zijn vorderingen..
Toen ze terugkwamen, vol met prachtige verhalen
(wij heden er wat minder want wat zeg je over vissen,
behalve dat ze rondjes zwemmen?) daarnaast hadden ze
allemaal lieve cadeautjes meegenomen als dank voor de zorg.
Eén ervan was dit dingetje, wat ze in een tweedehands winkel
kochten (oh zo leuk, iets tweedehands uit een ver land)
Ik had geen idee wat het was, totdat ik het open vouwde,
mijn vraag aan jou is nu, heb jij enig idee?
Ik hoop dat je mee wil raden, het is natuurlijk zomaar
een grapje, of een grolletje zoals wij dat hier zeggen,
ik geloof niet dat het een woord is want de spellingcorrector
blijft er een dikke rode streep onder zetten..
Voor degene die het raad, of de meest originele 
oplossing heeft heb ik hier een setje kaarten 
van mijn hand liggen, die ik op zal sturen.
Mocht het heel makkelijk zijn en meerdere mensen
het raden, zal ik ze verloten..

Ik ga maar eens wat kleurenkaartjes inpakken,
nadat ik P aan het werk heb gezet, hij moet ze snijden
want ik had ineens toch weer wat bestellingen :-)

Ik wens je een fijne dag
-X-

woensdag 6 september 2017

Eeh, welke kleur zal ik kiezen..


Soms komt een idee zomaar binnenvallen, dan zou 
je niet eens kunnen zeggen waar het vandaan kwam.
De beste krijg ik vaak als ik helemaal niet bezig ben
met iets te verzinnen, maar gewoon aan het fietsen ben
of aan het handwerken, van die bezigheden waarbij je
gedachten zomaar door je hoofd heen dwarrelen..
Zo zag ik ineens de kleurenkaarten voor me, ik tekende ze,
bewerkte ze in Photoshop, printte ze uit en sneed ze..


Daarna zette ik een plaatje op Instagram en kreeg 
zo veel enthousiaste reacties dat ik nog maar wat pagina's
printte en ze op maat sneed, maar oh oh wat een werk.
Omdat een A4 pagina niet precies 30 centimeter lang is,
waren de kaartjes niet precies gelijk en moest ik ze allemaal
met een klein snij-apparaatje op maat snijden.
Dat was zo'n rotwerk dat ik er na 5 setjes wel genoeg van
had en nog steeds waren het ongelijke stapeltjes..
Dus ik zette op Instagram dat het een 'very limited edition'
zou worden, waarop mensen vroegen of ze niet 
op een wachtlijst konden, oh haha, een wachtlijst..


De 5 setjes waren in no time verkocht, ik vertelde even
aan P over de kaartjes en dat het leuk was maar nu al 
afgelopen, waarop hij zei, welnee joh, we gaan
gewoon regelen dat al de gevraagde setjes er komen.
(hij is altijd veel optimistischer dan ik, hij ziet nooit
problemen, maar mogelijkheden :-)
Na een heleboel ja maren van mijn kant, bedacht hij een
goed systeem om de kaartjes te snijden, ik doe dat soort
dingen op gevoel, hij bekijkt het nuchter en technisch.


Dus samen maakten we heel, heel veel setjes, 
we zaten uren te printen, hij te snijden, terwijl ik ze inpakte.
Dat klinkt gezelliger en makkelijker dan het was, soms
haperde de printer (vaak) maakte ik heel veel misdrukken
omdat ik een knipperend lampje negeerde, lagen er stapels
verkeerd gesneden kaartjes in een schaal en werden kaartjes 
door elkaar gehaald en zaten we eindeloos te sorteren.
P bleef kalm, ik was nogal eens paniekerig, maar het is gelukt,
een ieder die een setje wilde heeft er eentje.
Ze staan nog wel steeds in de webshop, maar de grote
berg bestellingen is weggewerkt en daar ben ik stiekem
wel een beetje blij om, want het zomaar een ideetje,
wat binnen kwam vallen terwijl ik iets heel anders deed.

Ik wens je een fijne dag, hier is het echt herfstachtig..
(dat zijn kaartjes in de tinten grijs, bruinachtig en 
nog wat groen hier en daar :-)
-X-

dinsdag 5 september 2017

Ken wel so wese


En aaargh, nu had ik gisteren eindelijk een goede
zin bedacht om dit bericht mee te beginnen, maar toen deed
iets technisch met mijn blog het niet (ik word daar altijd
heel gespannen van omdat ik niks snap van computers,
ik kan alleen iets als het werkt zoals altijd)
Daarna sprak ik mijn broer, die naast mij woont, even 
over een ietwat verontrustend bericht over mijn moeder,
kortom het was nog geen half 9 en ik had het al gehad..
Eigenlijk wilde ik een verhaal vertellen over een echtpaar
wat stond af te rekenen bij een warenhuis.
De vrouw was echt zo'n Amsterdam Noord mevrouw,
met iets te geblondeerd haar, teveel blauwe oogschaduw
en een schelle stem met een plat Amsterdams accent.


De vrouw wilde iets hebben uit het aanbiedingen krantje,
maar dat was op, het meisje achter de kassa zei dat op, op was.
Nou zegt de vrouw; dat ken wel so wese, maar ik wil het toch 
hebben, het meisje ging nog eens omstandig uitleggen dat
dat niet mogelijk was, ken wel so wese zei de vrouw, maar..
Zo ging het een tijdje door, het meisje begon wat schichtig om 
zich heen te kijken, en de rij achter mij groeide.
De vrouw begon steeds harder te praten en bleef maar ken wel
so wese roepen en vervolgens ik heb er recht op (ohoh, het ging
over 30 cent of zo'n soort bedrag)
Uiteindelijk werd er iemand bijgehaald die de overhitte boze
mevrouw even apart nam, ik kon eindelijk af rekenen
en toen ik de winkel uitliep hoorde ik de mevrouw nog tetteren


De man stond er de hele tijd maar een beetje bij,
hij zal wel meer dan genoeg ken wel so wesens naar zijn
hoofd hebben gehad en dacht waarschijnlijk, ik zeg maar zo.
ik zeg maar niks, dat is veel rustiger..

Dat ken wel so wese, bleef nog een hele tijd in mijn hoofd
hangen en het lijkt me heerlijk om het af en toe ook te zeggen,
waren het niet dat ik het nooit zo mooi zou kunnen zeggen
in het plat Amsterdams, ik kan helemaal geen accenten :-)
Als je zegt, dat kan wel zo zijn, en dan niet met zo'n
harde stem klinkt het toch heel wat minder krachtig..

Ondertussen zit ik de hele tijd de pagina van mijn blog 
te verversen en opnieuw op te starten omdat er iets 
niet werkt, dus de geweldige afsluiter die ik bedacht had
voor dit bericht moet ik je schuldig blijven, haha.
Het enige wat ik nu wil is op verzenden drukken en dan
hoop ik dat het bericht verschijnt, want het 
ken toch niet so wese dat ik op de tweede dag na mijn
blogvakantie al weer geen bericht heb..

Ik wens je een fijne dag
-X-

maandag 4 september 2017

Het was wat het was


Toen ik vanochtend in even buiten zat om koffie te 
drinken dacht ik; ooh ja, ik zou weer gaan bloggen vandaag.
Ik heb nogal de neiging om mijn blog te vergeten als ik
er een tijdje niet mee bezig ben..
Vervolgens dacht ik aan een goede openingszin, goede 
openingszinnen zijn belangrijk, maar ik kwam niet zo ver..
Het had kunnen zijn; ooh dat is lang geleden, of ineens was het
september, maar alles kwam op mijn wat afgezaagd over,
misschien moet ik er nog inkomen of misschien ben ik 
het hele vermogen om een verhaal te vertellen wel verloren..
Ook dacht ik dat ik iets zou moeten vertellen over hoe ik
gevaren ben, in spreekwoordelijke zin dan, want ik zit nooit
op een boot, behalve op het pontje naar het centrum, dat wel..
Het was..ja wat was het eigenlijk..het was was het was,
een eindeloze reeks van prints maken, pakjes inpakken,
naar mijn moeder gaan, zorgen maken, de dagen regen zich
aan één als een lange ketting van min of meer 
dezelfde handelingen en gedachten.

Maar dat is natuurlijk niet het goede online verhaal,
wat misschien wel verteld moet worden, met ongelofelijke
vakantie foto's, fabuleuze gebeurtenissen en interessante
ontmoetingen, maar zoals ik al zei, het was zoals het was.

Ik hoop dat jij wel zo'n zomer had die je kunt toevoegen
aan je top 10 van beste ooit, dat hoop ik echt..
Ik wens je een hele fijne maandag en vandaag zal ik mijn
gedachten eens laten gaan over een goede openingszin
voor morgen, je kunt immers elke dag weer opnieuw
beginnen (min of meer) denk je niet
-X-

maandag 31 juli 2017

Hutje..


Laatst hoorde of las ik ergens, ik kan er soms 
helemaal geen wijs meer uit waar de dingen tot mij 
komen, dat een mens in de Middeleeuwen net zo
veel informatie te verwerken kreeg als de inhoud van
één New York Times (1 krant in een heel leven!)
Kijk, dacht ik, dat zou nu net precies informatie voor mij
zijn geweest en ik stelde me voor hoe heerlijk weinig
dat geweest zou zijn, wat veel ruimte in het hoofd
moet er overgebleven zijn terwijl ik daar in een 
hutje in een bos had geleefd...
Ik begrijp overigens heel goed dat zij weer hele 
andere zorgen gehad moeten hebben..
Maar je zou wel kunnen zeggen dat ik een overload
aan prikkels ervaar, de stad, het internet, zorgen
en ik ervaar druk om maar door te gaan en alles
fluitend te moeten verwerken.
(en ik kan helemaal niet fluiten, och hemel)

Hoewel het natuurlijk helemaal niet hip is om te zeggen
(ik heb via de social media het idee dat het een ieder
voor de wind gaat en dat de een nog harder 
fluit dan de ander, zo prachtig lijkt het allemaal)
maar ik kan het even niet meer bijbenen..


Dus ik trek mij even terug, niet in een hutje in het bos,
maar ik ga wel even achter de geraniums zitten,
hoewel niet zulke mooie als deze en ondanks het feit
dat ik eerder al eens zei dat ik dat niet ging doen..
(er zit geen enkele lijn in mijn gedachten op het moment)
Ik ga eens even ver van mijn pc wegblijven, dat scheelt
al weer, wel zal ik de bestellingen van de winkel versturen,
maar ik ga zo weinig informatie als mogelijk is tot mij nemen.
Je zou ook kunnen zeggen dat ik gewoon met zomervakantie
ben, de maand Augustus is daar meer dan geschikt voor.

Ik wens je een hele fijne vakantie en ik meld mij wel weer
als ik wat opgeladen ben en mij opgewassen voel
tegen de Dingen..

Met een hartelijke groet uit mijn spreekwoordelijke hutje
op de hei met geraniums :-)
-X-

dinsdag 25 juli 2017

Knutselen #123


Soms ben ik zo bezig met andere dingen dat ik mijn blog
helemaal vergeet, dat is een goed ding, denk je niet,
dat je meer bezig bent met het 'echte' leven in plaats
van in plaatjes te denken waarmee je op de social media
kan laten zien wat je allemaal aan het doen bent..
Niet dat ik dat afkeur hoor, helemaal niet, maar soms en
ik merk steeds vaker, heb ik er helemaal geen zin in..
Af en toe wordt ik er ook een beetje moe van om naar de 
fantastische spullen en gebeurtenissen van anderen
te kijken, maar ik neem aan dat iedereen dat wel eens heeft..
Ik dacht dus niet aan mijn blog en nam al helemaal 
geen foto's, daarom een oude zelfmaker uit mijn boek
Vive la vie, tenminste ik denk dat het daar uit is.
Misschien leuk om te doen met dit regenachtige weer.
Je hebt wat velletje zijdevloei papier nodig, 
dat vouw je een aantal keren op, je knipt
er een cirkel uit, die vouw je dubbel en nog eens.
Dan knip je de hoeken rond, zoals de blaadjes 
van een bloem en draai je een stukje ijzerdraad stevig 
om de punt heen, je kan hier bijvoorbeeld van dat 
groene ijzerdraad wat je gebruikt om planten in de
tuin mee op kunt binden, gebruiken.
Dan vouw je het vloeipapier uit en Voila, een bloem.

Ik laat mijn blog weer even voor wat het is, ga bestellingen
inpakken, de rust is wat weergekeerd in de webwinkel,
precies zo dat het fijn is om er mee bezig te zijn :-)

Ik wens je een stralende dag
-X-

vrijdag 21 juli 2017

Zoet


Ik wens je een zoet en zonnig weekend!
-X-